Gry fabularne - z czym to się je?

Tutaj w zaledwie kilku zdaniach postaramy się wytłumaczyć co to są takie prawdziwe, „papierowe” gry fabularne (z angielskiego RPG – Role Playing Games). W RPG jako gracz wcielasz się w postać. To zupełnie tak jakbyś wcielił się w aktora grającego główną rolę w kręconym właśnie filmie. Z tą jednak różnicą, że aktor musi robić dokładnie to co jest przewidziane w scenariuszu, natomiast Twoja postać może robić co tylko zapragnie, a właściwie co tylko Ty zapragniesz. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie aby w jednej grze uczestniczyło kilku graczy, każdy grający swoją postacią. W takiej sytuacji kilka postaci tworzy zazwyczaj wspierającą się wzajemnie drużynę. No tak, niby wszystko jest fajnie ale jak na razie wyraźnie czegoś brakuje. Przecież grą aktorów ktoś musi kierować i ktoś musi dla nich napisać scenariusz. W RPG również jest taka postać. Taki reżyser-scenarzysta. Nazywa się go mistrzem gry. W jego rolę wciela się jedna z bawiących się osób i to do niego należy kierowanie sesją, jak nazywa się pojedynczą rozgrywkę. Mistrz gry nie prowadzi swojej postaci, do niego należy opieka nad całym światem. Jest jednocześnie sędzią i katem, który ocenia poczynania bohaterów graczy i ich nagradza lub karze. Jego władza w świecie gry jest niemal nieograniczona, może zesłać na postacie graczy i otaczający ich świat kataklizmy i klęski żywiołowe, może przekląć postacie groźną chorobą lub ustawić na ich drodze skrzynię ze skarbami. Może wszystko. Jednak rola mistrza gry to wbrew pozorom nie jest bułka z masłem. Po pierwsze musi on przygotować scenariusz przygody czyli wątek który zainteresuje graczy i którym podążą ich postacie. Jednak w przeciwieństwie do scenariusza filmowego, ten musi być znacznie bardziej elastyczny, bowiem mistrz gry powinien być przygotowany na każde posunięcie postaci graczy. W końcu postacie mogą robić, a przynajmniej próbować, co tylko im się zachce, pamiętasz?

Znasz już koncepcję RPG. Teoretycznie sami gracze i mistrz gry wystarczą aby zacząć zabawę, lecz w praktyce potrzeba czegoś więcej. Mianowicie potrzeba świata oraz mechaniki gry. Świat jest potrzebny aby umiejscowić gdzieś postacie i aby zapewnić odpowiednio bogate tło. Taki świat może mieć dowolny charakter, może to być świat fantasy albo science-fiction, horror albo western, może być zaczerpnięty z literatury czy też filmu albo wymyślony od a do z tylko i wyłącznie na potrzeby gry fabularnej. Natomiast mechanika jest potrzebna aby za pomocą garści współczynników i rządzących nimi reguł, opisać poszczególne elementy świata, w tym postacie graczy, oraz aby móc rozstrzygnąć kwestie sporne, które prędzej czy później muszą się pojawić. Przykładem może być walka wręcz, strzelanie z łuku czy rozstrzygnięcie efektów działania rzuconego czaru.